- 28 August 2008
Volgens Jan Smets, directeur van de Nationale Bank verlaten we het tijdperk van een kwakkelende economie, een overvloedig arbeidsaanbod en een hoge werkloosheid. Vandaag kennen we een heel andere uitdaging: onze groei zal afhangen van ons arbeidsaanbod. Het grootste probleem is voor hem het geringe aanbod aan sollicitanten, zowel naar hoeveelheid als naar kwaliteit.
“Door de vergrijzing zal de Belgische bevolking op arbeidsleeftijd veel trager groeien. Als we er niet in slagen om meer mensen te mobiliseren en dat voor een langere loopbaan, staan we voor barre tijden. De voorbije kwarteeuw genoten we een groei van 2 tot 2,5 procent; als we op het huidige niveau blijven hangen, zakt die groei naar 1 tot 1,5 procent. De tijd is voorbij dat onze bedrijfsleiders kieskeurig kunnen rekruteren.”
Vind jij snel(ler) een job door de schaarste op de arbeidsmarkt?
Lees ook: Meer dan 70% van bedrijven wil volgende half jaar mensen rekruteren.
De Koker Alain1-09-08 - 10:46 am
De schaarste op de arbeidsmarkt verandert niets fundamenteels aan de resultaten van je zoektocht als je solliciteert als langdurig werkzoekende. Er zijn voldoende geschikte functies beschikbaar, maar HR gaat geregeld dwars liggen. Ofwel wordt mij “verweten” dat ik licentiaat ben, terwijl men een bachelor vraagt, ofwel heb ik het juiste profiel, maar heb ik onvoldoende ervaring in dit of dat, ofwel heb ik opnieuw het juiste profiel, maar vreest men dat ik snel op de functie zal uitgekeken raken en weet men niet waar men mij drie jaar later zal plaatsen, ofwel vinden ze het verdacht dat ik vroeger niet op niveau werd betaald, enz. Ik ben hoog opgeleid en veel mensen reageren verbaasd omdat het maar niet wil lukken. Ik ben momenteel tijdelijk aan het werk. Mijn directie is zeer tevreden over mijn werk en heeft begrepen dat ik stomweg met een recurrent imagoprobleem zit. Daardoor kan ik enkel functies aanvaarden die ik nog kan krijgen, waardoor ik op verkeerde plaatsen terechtkom en er een negatief sneeuwbaleffect optreedt. By the way, het Activaplan is een absoluut inefficiënt initiatief voor hoog opgeleide werkzoekenden! Je lost geen imagoprobleem op via een subsidie in een verkeerde werkomgeving.
Mark Van Belleghem1-09-08 - 10:51 am
Er zou schaarste zijn op de arbeidsmarkt. Tot je gaat solliciteren.
Ik heb een A1 diploma in de bouw, ervaring in de banksector. Dit zijn sectoren waar ze geen mensen vinden als je de artikels van de bedrijven leest. Ze antwoorden niet eens op de verstuurde sollicitatiebrieven. Als de bedrijven de mensen een kans geven zijn er ruim voldoende arbeidskrachten te vinden. Ik heb werk maar zou onmiddellijk veranderen als een bedrijf opleiding en groeikansen kan aanbieden wat altijd beloofd wordt als je solliciteert, tot je in het bedrijf werkt en je gewoon aan je lot wordt overgelaten.
Lemmens B.1-09-08 - 11:48 am
De pers communiceert inderdaad dat er schaarste op de arbeidsmarkt dreigt. Anderzijds meldt de pers ook dat onze Europese groei en welvaart in het gedrang komen vanwege druk op de lonen en internationale effecten. Zelf ben ik een “vrouwelijke senior van bijna 46 jaar oud” die enkele weken geleden een nieuwe uitdaging zocht. Ik was verbaasd van het aantal positieve reacties van werkgevers en nog verbaasder toen ik bij verschillende potentiële werkgevers tegelijk een job aangeboden kreeg. Ik ben weliswaar altijd minstens 4/5e aan het werk gebleven, maar gaf 15 jaar geleden prioriteit aan mijn gezin met twee kleine kinderen. Ik kan mijn leeftijdsgenoten alleen maar uitdagen om een analyse te maken van de kansen en mogelijkheden in hun job en op de arbeidsmarkt voor de volgende 20 jaar van hun loopbaan. Indien ze in een vastgeroeste arbeidssituatie zijn beland zonder opleidingsmogelijkheden of groeikansen, kan ik ze alleen maar aanraden om afstand te nemen van de virtuele waarde van hun anciënniteit. Anciënniteit is te vaak een handicap voor persoonlijke ontplooiing. Vanwege anciënniteit een job uitzitten tot het verlossende pensioen maakt teveel mensen ongelukkig en zelfs ziek. Ze zijn bovendien moeilijker te herplaatsen op de arbeidsmarkt wanneer het bedrijf hen aan de deur zou zetten.
Wij vonden in 1985 als pas afgestudeerde economisten maar zeer moeilijk een goede job, laat staan ééntje met reële groeimogelijkheden. We hebben toen noodgedwongen onze financiële verwachtingen bijgesteld en informeren onze kinderen nu dat ze hun persoonlijk prioriteiten lijstje moeten opstellen en de potentiële contracten en werkgevers tegen dat lijstje afwegen. Dat een hoog loon op zich geen waarde heeft, maar graag werken en tijd overhouden om te leven des te meer. Dat ze via jobstudentenwerk al enkele potentiële sectoren en bedrijven kunnen van binnenuit gaan ontdekken zodat ze later wel overwogen beslissingen kunnen nemen. Ik ben er dus van overtuigd dat de bedrijven die hun personeel en jobstudenten al correct behandelden in tijden van overschot op de arbeidsmarkt, nu ook nog jongeren en senioren zullen vinden. Bedrijven die kortzichtig hun personeel en sollicitanten hebben behandeld vanuit een luxe situatie voor de werkgevers op een ruime arbeidsmarkt zullen steeds hogere lonen moeten bieden om überhaupt nog talentvolle werknemers te kunnen rekruteren en behouden. Want elke nieuwe lichting pas afgestudeerden heeft ouders die zich nog herinneren hoe sommige bedrijven hun als sollicitanten hebben behandeld. Positieve mond-aan-mond reclame draagt zevenmaal ver, maar negatieve nog veel verder. Ik kan de huidige situatie op de arbeidsmarkt voor veertigers die het ooit anders hebben meegemaakt, dus alleen maar toejuichen. Maar “ studeren voor economie, Ingenieur, informatica of andere logische en technische diploma’s “ blijft waarde behouden als instap op de arbeidsmarkt ! Van andere diploma’s dreigt er binnenkort alleen maar een groter wordend overschot.
Jos Coppers1-09-08 - 2:46 pm
Men zegt wel dat er een schaarste is op de arbeidsmarkt maar tot nu toe vind ik het heel moeilijk om een baan te vinden in toerisme/hotelwezen. Ik heb jaren in het buitenland gewerkt en een internationale kennis verworven in mijn beroep maar dit doet er helemaal niet toe, heb ik het vermoeden, hier in Belgie. Of misschien telt de leeftijd mee. Ik ben 46 wat volgens mijzelf niet te oud is om een functie in mijn vak aan te nemen. Zelf weet ik als ik maar 1 telefoontje doe naar het buitenland, dat ik dan weer weg ben maar voor mij is het weg zijn genoeg geweest en zou nu liever in eigen land blijven wat zo te zien niet gemakkelijk zal zijn. Ook wat me opgevallen is dat werkgevers niet eens een sollicitatie beantwoorden, helemaal niet aanvaardbaar vind ik. De sollicitant neemt de tijd om te solliciteren maar de werkgevers nemen niet eens de tijd om te antwoorden. En dan maar klagen dat ze niemand vinden. Ik vraag me soms af wie in the HR afdeling zit en of die er zelf wel iets van kennen als het er op aankomt om mensen aan te werven? Zelfs een gewoon telefoon gesprek kan er niet meer van af.
Demeyer1-09-08 - 4:24 pm
Is er schaarste? Als senior (47), met een pak ervaring blijkt het vinden van een job aartsmoeilijk. Je bent op deze leeftijd blijkbaar “afgeschreven” (te oud, te ervaren, net niet genoeg ervaren, niet het juiste diploma, te duur). Ik ben het eens met hieronder dat ik mij soms afvraag of er eigenlijk iemand is die onze CV grondig leest en niet afgaat op een diagonale screening en ik vind het ook verd… onbeleefd dat er zelfs niet wordt gereageerd. Het lijkt wel of je sollicitatie in een groot zwart gat belandt.
Anne1-09-08 - 4:40 pm
Volledig akkoord met de reacties hier ! Het is echt moelijk tegenwoordig om een goede job te vinden ! Ik zelf heb 10 jaar ervaring in de ICT sector bij 2 bekende multinationale bedrijven, heb een diploma van Handelsingenieur, ben 4-talig, en toch nu na een restructurering van mijn laatste werkgever (4 maanden al als werkzoekende), wil het ook maar niet lukken ! Ofwel zogezegd “te duur”, of wel niet genoeg van een zeer specifieke ervaring dat ze zoeken (en nu willen de bedrijven precies niet meer investeren in de kandidaten opleiding), ofwel te ambitieus, ofwel zijn ze niet zeker of de functie wel open is … Ik heb me dat zeker niet voorgesteld, na 10 jaar carrière! Dus spreek aub niet over de schaarste op de arbeidsmarkt !
EVC2-09-08 - 10:08 am
Jobs zijn er altijd wel te vinden, maar interessante jobs? Ik heb een universitair diploma plus postgraduaat op zak, en ben naar mijn bescheiden mening zeker niet dom of lui, maar zit nu al voor de 2 keer op rij vast in een ‘dead end’ job bij gebrek aan alternatieven. Na 5 à 10 jaar werkervaring van sector of functie veranderen, zonder een flinke stap terug te moeten zetten op financieel of inhoudelijk vlak, lijkt praktisch onmogelijk. Toch als je een diploma hebt in een ‘zachte’ richting als filologie. Ben ik, bij gebrek aan elders onmiddellijk inzetbare ervaring, dan gedoemd om op professioneel vlak altijd hetzelfde te blijven doen ?!?
IW3-09-08 - 12:39 pm
Ik ben in juni dit jaar afgestudeerd met een bachelor diploma in financiën en verzekeringen en heb tot heden nog steeds geen job gevonden. Ik dacht snel een job te kunnen vinden, maar dat slaagt tegen. Zonder een master kom je niet eens tot aan een gesprek. En dan lees ik dat de banken binnen enkele jaren niet genoeg personeel meer zullen vinden…
CS4-09-08 - 6:13 am
Ik zit hier met net hetzelfde probleem als al de anderen. Ik heb wel maar een A2-diploma, maar in mijn ogen moet dit ook voldoende zijn. Jammer genoeg vind ik geen werk in de richting die ik wel, alhoewel ik reeds ervaring heb opgedaan.
als je ergens solliciteert waar je ervaring wilt opdoen en ze je een opleiding binnen het bedrijf beloven, blijkt achteraf dat je reeds ervaring moet hebben. Zeer belachelijk als je het mij vraagt.
Wij hebben net een huis gekocht (in februari van dit jaar) en ik zit nu een dikke maand zonder werk. Dit is een grote ramp aangezien de lening elke maand betaald moet worden.
Dankzij de bedrijven en het oh zo “onschuldige” vadertje staat bestaat de kans dat wij ons huis verliezen door het nonchalante gedrag van de bedrijven.
Toch wel wreed, niet?
Frederickx Lydia4-09-08 - 7:49 am
Ik ben 46 en heb 18 jaar in hetzelfde bedrijf gewerkt. Na herstructurering ben ik al 10 jaar aan het werk, echter bij 8 verschillende werkgevers (tijdelijke contracten of vervanging ziek of zwanger personeelslid) - ondertussen blijf je bezig nietwaar. Maar telkens als ik vraag : is er kans dat ik mag blijven, eventueel op een andere dienst, werd me steeds hetzelfde geantwoord. Momenteel is er geen andere vacature vrij. Ik ben het beu om telkens iets nieuws te zoeken, dikwijls onderbetaald, en me telkens in te werken om na een tijdje toch te moeten vertrekken.
Ik weet dus hoe het werkt (al 10 jaar) : geen antwoord op je sollicitaties, je laten komen maar toch niet voldoen aan de verwachtingen.
Mijn probleem is, denk ik, dat ik te direct ben. Ik zeg wat ik zeker niet wil en dan beschouwen ze me als een lastige tante. Werkgevers willen flexibiliteit, wel ik ook. Een deeltijdse job, wat ik zoek, is bijna onvindbaar (ongeveer 8 % van alle jobaanbiedingen).
Momenteel heb ik kans om ergens te starten maar met aanbieding van meer uren presteren maar toch enkel voor 6 maanden weer. Hopeloos word je ervan!!
Henri Devrin4-09-08 - 9:00 am
Enerzijds ben ik ‘tevreden’ op te merken niet alleen te zijn met dezefde frustraties en ik zal van dit forum even misbruik maken om die te uiten…
Te weten; 50-plusser, niveau professionele bachelor (automotive), sinds 1975 ononderbroken aan het werk, middels hard werken, opleidingen, netwerken en vier maal van bedrijf veranderen, directeur geworden in een bedrijf waar ik mij voor 200 % heb ingezet. Vandaag, nav restructuratie, sinds 1 jaar werkzoekende.
Ik ben op zoek naar een functie met toch wat verantwoordelijkheden en ruimte voor initiatieven, zonder dat dit een directiefunctie hoeft te zijn. Ik weet dat ik op hiërarchisch, financieel en Xtra legaal gebied (veel) zal moeten inleveren. Ben ook bereid dit te doen. Ik vraag alleen dat mij de kans geboden wordt om mij te bewijzen en, nadat dit gebeurd zal zijn, de mogelijkheid om mij terug op te werken.
Inderdaad, op de meeste sollicitaties wordt hélemaal niet gereageerd, (oudere?) kandidaten genieten van héél weinig respect! Wanneer je dan, na interviews, na testen en na een assessment, toch geselecteerd wordt en voor een ‘laatste’ gesprek uitgenodigd, wordt je geconfronteerd met de (klassieke) 3 situaties:
1. men twijfelt of een 50-plusser nog gemotiveerd genoeg is. Hoeveel jaren is hij nog bereid om te werken (return on opleiding)? Zal hij binnen enkele jaren niet willen onderhandelen over een brugpensioen? Zal hij niet naar een 4/5 regeling hunkeren?
2. hij zal té duur zijn (zonder dat hierover een correct gesprek plaatsvond)
3. de huidige manager (10 à 15 jaar jonger) zal het moeilijk hebben om met een ouder iemand samen te werken.
Dit zijn toch allemaal onderwerpen die vooraf (voor de testen en het assessment) met de consultant besproken kunnen worden, niet?
Ik heb voorstellen gekregen aan 2.500 euro brutto, geen compensatie via commissies en / of bonus, geen hospitalisatieverzekering, geen pensioenplan. Meestal wél maaltijdcheques. Dit is het startloon v/e jonge afgestudeerde.
Ik heb eenmaal zo’n job aangenomen, waarvoor ik dagelijks vanuit A’pen naar Brussel moest, met de wagen, omdat ik nu en dan op verplaatsing moest. Na de proefperiode zouden loonsvoorwaarden ‘herzien’ worden en een firmawagen ter beschikking gesteld. Ik bespaar u de wijze waarop ik tewerkgesteld werd. Na 3 maanden ‘op mijn tanden bijten’ zijn we maar uit elkaar gegaan.
Spreek mij ook niet over specifieke acties of tegemoetkomingen voor oudere werkzoekenden. Je valt wel steeds om de ene of andere regel uit de mand. Om hiervan te genieten, moet je minstens 12 maanden lang (zonder onderbreking / vermijd interim-opdrachten van meer dan 4 dagen!) werkloos blijven. Voor (interessante) opleidingen kom je op de wachtlijst te staan.
Komt er ooit nog een correct tewerkstellingsbeleid, welk rekening zal houden met de wensen en noden van én (gemotiveerde) werkzoekenden én (eerlijke en dynamische) werkgevers..? Blijkbaar staan énkel communautaire problemen op de prioriteitenlijst van onze regering!
AC4-09-08 - 9:15 am
Ik ben universitair geschoold en heb 31 jaar gewerkt. Na een collectief ontslag ben ik met 25 jaar dienst bij mijn laatste werkgever terug op de arbeidsmarkt als jonge bruggepensioneerde (54) met ondersteuning van een outplacement consultant. De toon van de vorige reacties is ook deze die mij overkomt. Onlangs werd ik geselecteerd als wetenschappelijk medewerker op een contractueel project van 3 jaar omwille van mijn ervaring en de goede antwoorden op de vragen van een 5-koppige jury, MAAR ik moest wel akkoord gaan om met het startersloon van een pas afgestudeerde te beginnen, zodat ik bruto al een pak lager zat dan wat ik vroeger netto verdiende. Hoe krijg je zo werkwillige 50-plussers gemotiveerd ? Het probleem is -wat mij betreft- niet te reduceren tot een schaarste in kwalitatief en kwantitatief aanbod van sollicitanten.
Piet4-09-08 - 1:33 pm
@ Henri Devrin : wat jij daar schrijft had ik net zo goed zelf kunnen schrijven, zo herkenbaar. Nu ben ik op het punt gekomen dat ik carrièrecoach onder arm genomen voor mijn eigen SWOT analyse. Tenzij er intussen alsnog een échte werkaanbieding zou uit de lucht vallen ga ik zelfstandig werken. Niets doen en toekijken hoe de anderen werken is psychisch niet vol te houden.
Jo V;4-09-08 - 5:00 pm
Bedrijven vinden geen geschikt personeel. Eigen schuld dikke bult. Bedrijven zoeken kant en klare kandidaten witte raven.
Zij vinden ze niet, uiteraard zitten de witte raven al in een ander bedrijf. Eigenlijk moeten de bedrijven het doen met tweede keus kandidaten. De eerste keus werkt al. Bedrijven geven geen opleiding aan nieuwkomers, maar zo laten ze een groot potentieel aan hun neus voorbijgaan. Mits een opleiding kunnen tweede keus kandidaten uitgroeien tot witte raven.
Anny4-09-08 - 5:07 pm
De meeste reakties moet ik gelijk geven.Men zegt wel dat er zoveel jobs niet ingevuld geraken, maar als je gaat solliciteren wordt je gewaar hoe moeilijk het is een job te vinden.Door een arbeidsongeval kan ik geen verpleging meer doen,dus herschoolde ik me. Ondansk dat ik weet dat ik alles kan tekenen met autocad dat ik wil,ik een graduaat heb,dus dwz ik kan leren,en ik aan een minimumloon wil werken, is het onmogelijk een job te vinden in de regio.Ik krijg gewoonweg geen kans om te bewijzen dat ik het kan.Je komt uit de verkeerde richting ,zegt men steeds.En dit ondanks de opleiding in de bouwsektor.Het is triestig steeds te moeten horen je zit in een knelpuntenberoep,er zijn X_aantal jobs die openstaan en toch vind ik geen werk.Hoe verklaart men die tegenstrijdigheid?open jobs;geen werk vinden…
emiel4-09-08 - 6:25 pm
Ik kan me terugvinden in de reacties van de meeste seniors. Als 52jarige ben ik na 30jaar dienst in een multinational bedankt en sinds een zestal maanden aan ‘t solliciteren. Het is schrijnend hoezeer men huiverachtig staat tegenover mijn leeftijd. Een job aangeboden krijgen via een headhuntersbureau op basis van je erv
emiel4-09-08 - 6:32 pm
aring en dan niet weerhouden worden omwille van de afstand werkplaats >< home, waar in de werkelijkheid de headhunter zich had miskeken op mijn geboortedatum. Daar ga je wel effe van neerzitten. Schrijnend ook bij gerenomeerde selectiebureaus de zeer jonge vrouwelijke consulenten met geen spat werkervaring die dan je capaciteiten gaan evalueren.
Rogier5-09-08 - 7:21 am
Logisch dat alle bedrijven zeggen dat ze gaan aanwerven, en zeker de grootsten. Dat klinkt goed want betekent dat ze goede zaken doen, en dan krijgen ze weer potentiele investeerders, en kredieten, enz. Er is een verschil tussen WILLEN aanwerven, als ze budget zouden hebben, en daadwerkelijk DOEN. Helaas krijgen de werkzoekers een zeer slechte naam, want als DIE geen job vinden zal er wel héél wat fout mee zijn..
Sveno5-09-08 - 7:23 am
“Aanwerven op competenties”, klinkt wel heel trendy, maar voeg de daad bij het woord beste VDAB en recuteringskantoren !!!!